ост |
— |
284 — |
|
останови ] |ть |
zatrzymać, |
wstrzymać; |
|
~ т ь с я |
zatrzymać |
się; stanąć, |
przystanąć; |
часы ~лись zegarek stanął; в какбй гости
нице мы |
останбвимся? |
w którym |
hotelu |
||
zatrzymamy |
się |
(zamieszkamy)? |
|
||
о с т а н о в к а |
ж. |
przystanek m; ~ автб- |
|||
буса przystanek |
autobusowy, |
|
|||
о с т а т ь с я pozostać, zostać, |
|
||||
о с т е р е га т ь с я |
strzec się, wystrzegać się. |
||||
о сторбж н о ostrożnie, |
rozważny, |
||||
о сторбж н ы й ostrożny, |
|||||
о стр и ть |
(говорить остроты) |
dowcip |
|||
kować. |
м. |
wyspa /. |
|
|
|
б стр о в |
|
|
|||
о стр б та |
ж. dowcip т. |
|
|||
остроум н ы й dowcipny.
бстрЦый ostry; ~ ая боль ostry (dotkliwy) ból.
о с т ы в а т ь stygnąć, |
|
||
о с т ы т ь |
ostygnąć, wystygnąć, |
|
|
о с у д й ть |
1. osądzić, potępić; 2. (по суду) |
||
skazać. |
|
osądzać, potępiać; 2. (no |
|
о с у ж д а т ь I . |
|||
суду) skazywać. |
1. (порицание) potępie |
||
о су ж д ен и е с. |
|||
nie n\ 2. (по суду) skazanie n. |
zrealizo |
||
о с у щ еств и ть |
urzeczywistnić, |
||
wać. |
|
urzeczywistniać, |
realizo |
о су щ е с тв л я ть |
|||
wać. |
oś /. |
|
|
о с ь ж. |
|
|
|
— 285 — о т в
осязание с. dotyk т.
от (ото) od; z; от Москвй до Варшавы od Moskwy do Warszawy; на север от нас na północ od nas; от трёх до пяти od trzech do pięciu; газета от пйтого июля gazeta z (dnia) piątego lipca; от всегб сердца z całego serca; лекарство от голов-
HÓfi ббли środek od bólu głowy; от имени w imieniu.
отбивать 1. (отражать) odbijać, odrzu cać; 2. (отламывать) odłamywać, odbijać.
отбивн||0й: свиная ~йя kotlet schabowy, отбирать 1. (отнимать) odbierać; 2.
(выбирать) wybierać, dobierać.
отбйть 1. (отразить) odbić, odrzucić; 2. (отломить) odłamać, odbić,
отббр м. dobór m\ selekcja /.
стборный doborowy; wyborowy (перво-
со; тный).
отбросы мн. odpadki pl.
отвезти odwieźć, zawieźć,
отвернуть odkręcić (отвинтить)', od wrócić (в сторону)', ~ с я odwrócić się.
отверстие c. otwór m.
отвёртывать odkręcać (отвинчивать); odwracać (в сторону); ~ ся odwracać się.
отвестй 1. (кого-л. куда-л.) odprowa dzić; 2. (отклонить) odrzucić; 3. (помеще ние и т. п.) wyznaczyć, przydzielić.
ответ м. odpowiedź / ; в — w odpo wiedzi.
о т в |
— 286 — |
ответить odpowiedzieć; ~ на письмо odpisać.
ответственность ж. odpowiedzialność/.
отвечать odpowiadać. |
~ ся |
|
отвлекать |
:, odwracać; |
|
odrywać się, |
zb |
|
отвлечь odciągnąć, odwrócić; ~ внима |
||
ние odwrócić |
uwagę; ~ ся oderwać |
się, |
zboczyć.
отводить 1. (кого-л. куда-л.) odpro wadzać; 2. (отклонять) odrzucać; 3. {по мещение и т. п.) wyznaczać, przydzielać,
отвозйть odwozić.
отвращение с. wstręt т, odraza /; вы зывать у Koró-л. ~ budzić odrazę w kimś.
отвязать odwiązać, отвязывать odwiązywać. отгадать odgadnąć, zgadnąć,
отгадывать odgadywać, zgadywać,
отговаривать (от чего-л.) odradzać
(coś).
отговорить (от чего-л.) odradzić (coś), отговорка ж. wymówka /, wykręt m. отдавать oddawać, zwracać,
отдать oddać, zwrócić,
отдёл м. oddział m, wydział m, dział m\ rubryka / (в газете и m. n.)\ ~ заказов dział zamówień.
отделение с. 1. (действие) oddziele nie n, odłączenie n\ 2. (часть чего-л.) oddział m, wydział m\ filia /; почтбвое —>
— 287 — о т к
urząd pocztowy; — милйции posterunek milicji; 3. театр, cześć /; пёрвое ~ концёрта pierwsza część koncertu.
отделйть oddzielić, odłączyć; ~ ся od dzielić się, odłączyć się.
отделка ж. (украшение) ozdoba /.
отдельный oddzielny, osobny, отделйть oddzielać, odłączać; ~-ся od
dzielać się, odłączać się. отдохнуть odpocząć, wypocząć,
отдых м. odpoczynek m, wypoczynek m; wczasy pl.
отдыхать odpoczywać, wypoczywać, отёц м. ojciec m.
отёчественнЦый |
ojczysty; |
krajowy; |
|||||
Велйкая |
Отечественная |
война Wielka |
|||||
Wojna |
Narodowa; |
~ ая |
промышленность |
||||
przemysł krajowy, |
|
|
|
|
|||
отёчество |
c. ojczyzna /. |
|
|
||||
отзыв м. |
(о ком-л., о чём-л.) opinia /; |
||||||
referencje |
pl |
(рекомендация)', |
|
recenzja f |
|||
(рецензия). |
odwoływać; |
~ с я |
(отвечать) |
||||
отзывать |
|||||||
odzywać się. |
|
|
serdeczny, |
||||
отзывчивый życzliwy, |
|||||||
отказ м. |
1. odmowa /; 2. (от чего-л.) |
||||||
Wyrzeczenie |
się (czegoś). |
|
odmówić |
||||
отказать |
(кому-л. в чём-л.) |
||||||
(komuś czegoś)', не |
откажйте |
в |
любезно |
||||
сти... |
proszę łaskawie...; ~ с я |
|
zrzec się; |
||||
odmówić. |
|
|
|
|
|
|
|
о т к |
— 288 — |
отказывать odmawiać; ~ ся zrzekać się; odmawiać.
откладывать 1. (в сторону) odkładać; 2. (отсрочивать) odwlekać, opóźniać, od raczać.
отклик м. odgłos т.
отклонить odchylić; odrzucić (отка зать); ~ с я odchylić się.
Irzucać (отказы-
откровённый szczery, otwarty,
открывать 1. otwierać; odkrywać; 2,
(памятник u m. n.) odsłaniać; 3. (обна руживать) wykrywać.
открытие с. 1. otwarcie n (выставки u m. n.y, odsłonięcie n (памятника); тор жественное ~ inauguracja /; 2, (научное) odkrycie n.
открйтка ж. kartka pocztowa, pocztów ka /; widokówka / (с видом).
открытый otwarty; музёй открыт с де вято часбв утра muzeum jest otwarte (czynne) od godziny dziewiątej rano.
открыть 1. otworzyć; odkryć; ~ собра ние otworzyć (zagaić) zebranie; ^.(памят ник u m. n.) odsłonić; 3. (обнаружить) wykryć.
откуда skąd; ~ вы это знйете? skąd pan (pani) o tym wie?
откуда-нибудь skądkolwiek.
откусйть odgryźć.
|
|
2 8 9 |
отм |
откусывать odgryzać, |
|
||
отлёт м. odlot т. |
|
||
отлив м. odpływ т. |
|
||
отличать |
1. (различать) odróżniać, roz |
||
różniać; 2. |
(выделять) wyróżniać, odzna |
||
czać |
(произн. od-znaczać); ~ с я |
odróżniać |
|
się, |
wyróżniać się, odznaczać się. |
в ~ от... |
|
отлйчиЦе с. 1. odróżnienie n; |
|||
w odróżnieniu od...; 2. (признание заслуг) wyróżnienie n, odznaczenie n\ знак ~ я odznaka /.
отличйть 1. (различить) odróżnić, roz różnić; 2. (выделить) wyróżnić, odznaczyć
(произн. od-znaczyć); |
~ с я wyróżnić się, |
odznaczyć się. |
znakomicie; celująco |
отлйчно doskonale, |
(отметка).
отлйчный (превосходный) doskonały,
znakomity, wyśmienity. |
|
|
odłożyć; |
2. |
||
отложить |
1. (в сторону) |
|||||
(отсрочить) odwlec, opóźnić, odroczyć. |
n, |
|||||
отмена ж. zniesienie |
n, |
skasowanie |
||||
uchylenie n, |
unieważnienie |
n. |
unieważnić; |
|||
отменить |
znieść, |
uchylić, |
||||
~ спектакль odwołać przedstawienie, |
|
|||||
отменять |
znosić, |
uchylać, |
unieważniać, |
|||
отметить |
odznaczyć |
(произн. od-zna |
||||
czyć); odnotować (сделать отметку)’, za znaczyć (заметить).
отметка ж. 1. |
notatka /; znak m; 2. |
(в школе) stopień |
m, ocena /. |
25 Русско-польск. СЛ.
отм |
290 — |
о тм еч ать |
odznaczać (произн. od-zna- |
czać); notować (делать отметку); zazna czać (замечать).
о тн естй 1. odnieść, |
przenieść; 2. (водой, |
ветром) znieść; ~ с ь |
(обойтись скем-л., |
с чем-л.) odnieść się |
(do kogoś, do cze |
goś), potraktować (kogoś, coś). |
|
о тн и м ать 1. (брать у кого-л.) odbie |
|
rać, zabierać (komuś)) 2. (вычитать) odej mować.
о тн о сй ть 1. odnosić, przenosić; 2 . (водой,
ветром) znosić; ~ с я 1. (иметь отно шение к чему-л., к кому-л.) dotyczyć
(czegoś, kogoś), należeć (do czegoś, do kogoś); śto ко мне не отнбсится to mnie nie dotyczy; 2. (обходиться с кем-л., c
чем-л.) odnosić się (do kogoś, do czegoś), traktować (kogoś, coś).
отнош ёкиЦ е с. 1. (к кому-л., чему-л.) stosunek m (do kogoś, czegoś); 2. mh.
отн ош ени я stosunki pl\ быть в |
хорбших |
||
~ ях с кём-л. |
utrzymywać |
z kimś dobre |
|
stosunki; <0> |
во всех ~ ях |
pod |
każdym |
względem; в śtom ~ h pod tym względem,
w tym względzie. |
odebrać, |
|
о тн й ть 1. (взять у кого-л.) |
||
zabrać (komuś); 2. (вычесть) odjąć. |
||
о то б р ать 1. |
(отнять) odebrać; |
2. (вы |
брать) wybrać, |
dobrać, |
|
о то всю д у zewsząd,
о т о д в и га т ь odsuwać; ~ с я odsuwać się.